به گزارش «سراج24»؛ اذان تشکیل شده از فرازهایی است که از نظر شیعه و سنی تفاوتهایی دارد. در این بخش به مناظره صورت گرفته در این مورد بین دکتر و شیخ النجدی و شیخ ابراهیم عثمان (از علمای اهل سنت) خواهیم پرداخت:
شیخ حمید النجدی: راستی شما چرا در اذان و یا اقامه می گویید اشهد ان علیاً ولی الله یا حجت الله؟
دکتر: ما این فراز از اذان را به عنوان جزئی از اذان نمی دانیم، بلکه این را به عنوان یک بخش مستحب می گوییم و اگر کسی آن را واجب و جزء اذان بداند اذانش باطل است.
شیخ حمید النجدی: پس چرا می گویند؟
دکتر: در همه بخش های عبادت، بخشی از مستحبات داریم و کمتر عبادتی است که بخش های مستحبی نداشته باشد. اذان هم مستحباتی دارد که از نظر ما، یکی همین مورد است.
شیخ حمید النجدی: این مستحب به چه علت است چون این یک بدعت در اذان است.
دکتر: مستحبات جزء بدعت ها نیستند، چون که براساس حدیث های صحیح، پیامبر هم در سجده و رکوع نمازهای واجب، ذکرهای مستحبی می گفتند . صحابه هم دعاهای دیگر در نمازها داشتند.
شیخ حمید النجدی: این مستحب را پیامبر دستور نداده است.توسط معاویه را پیامبر دستور نداده بود
دکتر: همان طور که واجب کردن لعن علی ولی همه علمای دمشق و شام آن را با شدت و حدت عمل می کردند.
شیخ حمید النجدی: اما الان نمی گویند.
دکتر: از قضا ما استحباباً آن را در اذان می گوییم تا کسی جرئت نکن د دوباره لعن و یا توهین به علی را مطرح کند . نگاهی به کتاب های ابن تیمیه نشان می دهد که روحیه معاویه در لعن علی، به شدت در نوشته های ابن تیمیه که حدود هفتصد سال بعد از او بودموج می زند.
شیخ حمید النجدی : اما ابن تیمیه نماینده همه مسلمانان نیست . همه مسلمانان علی را به عنوان خلیفه چهارم قبول دارند و لعن هم نمی کنند.
دکتر: شما می دانید که حتی علی را جزء خلفا هم نمی دانستند، بعد از مدت ها قبول کردند که علی هم جزء خلفای راشدین باشد.
شیخ حمید النجدی: ولی الان هست لذا دیگر بحثی نیست.
دکتر: البته ما که ایشان را امام اول می دانیم. اما ه مین مسلمانان که شما می فرمایید در زمان ابن تیمیه بودند و دم نزدند . در زمان تخریب قبرهای علی و فرزندانش توسط وهابیان بودند و دم نزدند. بنابراین ما پیشگیری م یکنیم.
شیخ حمید النجدی : البته اگر اشهد ان علیاً ولی ا لله جزء اذان نباشد به شرطی که علی را در عرض پیامبر ندانید گفتن آن بلامانع است.
دکتر: خُب اما من هم یک سؤال دارم.
شیخ حمید النجدی: بفرمایید.
دکتر: حالا چرا شما در اذان صبح ب هجای حی علی خیر العمل می گویید الصلو هًْ خیر من النوم؟
شیخ حمید النجدی: در همه نمازها نمی گویند، فقط در نماز صبح می گویند.
دکتر: فرقی نمی کند.
شیخ حمید النجدی: ولی این دستور خلیفه دوم است.
دکتر: مگر خلیفه می تواند سنت پیامبر را تغییر دهد؟
شیخ حمید النجدی: ولی شما هم تغییر داده اید و می گویید اشهد ان علی اً ولی الله.
دکتر: اما ما اضافه کرده ایم، نگفته ایم واجب . می توان آن را حذف نمود و بالاخره یک عمل مستحبی است اما شما حی علی خیر العمل پیامبر را حذف کرده و به جای آن مطلب دیگر می گویید، آن هم اینکه نماز از خواب بهتر است.
شیخ حمید النجدی : البته در این مورد، باید بگویم خلیفه چون دید مردم جهاد نمی روند ولی به نماز می روند و می گفتند بهترین عمل، نماز است و جهاد را بهترین نمی دانستند، لذا خلیفه گفت آن را عوض کنند و بگویند نماز بهتر از خواب است، اما بهتر از جهاد نیست.
دکتر: جناب شیخ این توجیه درستی نیست . پیامبر حتی در جنگ و جهادها می فرمود نماز، بهترین عمل است و همان موقع مردم جهاد هم می رفتند و جنگ های نابرابر زیادی داشتند و پیروز می شدند، پس این تغییر، یک بدعت غیر قابل قبول است.
شیخ حمید النجدی: حتماً در زمان خلیفه دوم، حتی خواب را بر نماز ترجیح می دادند.
دکتر: البته وضع جنگ برون مرزی هم در دوران خلیفه دوم بد نبود . ایران و روم را شکست دادند.
شیخ حمید النجدی: بله بله درست است.
دکتر: پس معلوم نبوده مشکل چه بوده است.
شیخ حمید النجدی: واقعاً این دلایل که گفته می شود خیلی قانع کننده نیست.
دکتر: تازه اگر قانع کننده هم بود مثلاً برای یک سخنرانی و خطبه اهمیت داشته .می گفتند دعوت به جهاد مهم نبود، نه اینکه چون خلیفه دوم گفته سنت پیامبر را در اذان تغییر دهند.
شیخ حمید النجدی : در حدیث ها اکثراً همین ا ست. البته همان طور که گفتم فقط در نماز صبح می گویند.
دکتر: فرقی نمی کند در کدام اذان بگویند . چون اگر در اذان های دیگر هم می گفتند، نماز بهتر از شام و یا نماز بهتر از صبحانه است، مردم هم تکرار می کردند.
شیخ حمید النجدی : اگر بخواهیم واقع گرا باشیم باید قبول کنیم این م وضوع در زمان پیامبر نبوده است و جزء اذان هم نیست . بنابراین گفتن آنچه زمان پیامبر بوده یعنی حی علی خیرالعمل حتی برای اذان صبح صحیح تر است.
دکتر: شیخ ابراهیم شما چطور؟
شیخ ابراهیم عثمان: من همان اوایل بحث پذیرفتم . چون قول و فعل پیامبر حجت است، درحالی که قول و فعل خلفا زمانی حجت است که مخالف قول و فعل پیامبر نباشد.
دکتر: خُب الحمدلله که روشن شد حی علی خیر العمل صحیح است.
